رضا دانشور خواسته که آدمها قصههایشان را بنویسند. قصه واقعی خود خودشان. دلم میخواست که من هم میتوانستم قصهام را بگویم. باید یک جایی، یک روزی بگویماش. بریزماش بیرون و جانم را خلاص کنم. خسته شدهام. نه سال آزگار با این قصه زندگی کردهام. با قصهای که چهار نفر لحظه به لحظه آن را از [...]
نه، عید اینطوری نمی آید. مطمئن هستم که نمی آید. عید فقط وقتی می آید که پدرم یک روز از کار پر دردسرش را تعطیل کند، جعبه سیاه چرمیاش را بیرون بیاورد، خاکش را بگیرد، صفحههای دوران جوانیاش را مرور کند و یکیشان را بگذارد داخل آن گرامافون سونی با عظمت، بعد شروع کند [...]
روز ۲۹ اسفند ماه سالروز ملی شدن صنعت نفت به رهبری دکتر محمد مصدق از جمع تعطیلات رسمی کشور خارج شد.
خوش حالم که پدرم نیست تا چنین روزهایی را ببیند. آدمی زاد مگر چه قدر طاقت دارد که بنشیند به انتظار؟ که بی خود امیدوار بماند؟ که آن دیکتاتور برود و تلخی بیست و [...]
چرا به یاد نمی آورم؟ به گمانم تو حرفی برای گفتن داشتی.
گفتی مراقب انار و آینه باش.
گفتی از کنار پنجره چیزی شبیه یک پرنده گذشت.
چرا به یاد نمی آورم؟ همیشه بودن با هم بودن نیست.
همیشه پیش از یکی، سفرهای دیگری در پی است.
چرا به یاد نمی آورم؟
مرا از به یاد آوردن آسمان و ترانه [...]
*صبحسوار بر قطار ستارگان سحرگاهی از ره رسید تو نیامدی،گنجشک های منتظردور خانه من نشستندو به هر سایه به خود لرزیدندتو نیامدی،آفتاباز سر سروها به انتهای خیابان سر کشیدتو نیامدی،مه میداندکه باید برخیزدوبه خانه خود بیایددر سینه من.
…….
…….
پدر من امشب دلم خیلی تنگ شده بود.آخر هر چه موسیقی و شعر در جهان هست مرا یاد [...]
…از برف بگویم. یادت هست که آن وقتها برف را چقدر دوست داشتیم؟ برای من که برف خیلی عزیز بود. نه فقط گرمای آن سامان آزار دهنده بود، که برف، اصولا حضور برف به شکل قشنگی ریخت در و دیوار و زمین و زمان را عوض میکرد. فرو باریدن این پرهای سفید و پاکیزهای که [...]
پاییز را دوست ندارم، هیچ وقت دوست نداشته ام. اما پاییز همیشه آمده است، بی آن که انتظارش را داشته باشم. از این لحاظ مرا یاد مرگ می اندازد.با خودم کلنجار می روم که این پاییز هم بنویسم یا نه؟ این پاییز هم از پدرم بنویسم؟ نوشتن از پدرم سخت است، نوشتن از مرگ سخت [...]