صعود نامیمون
همهی بحثهای ایمیلی امروز را یک بار دیگر اینجا مینویسم. نه برای این که جدلی در کار باشد، صرفن برای این که فکر میکنم خوب است به یک اتفاق از زاویههای مختلف نگاه بشود.
معتقدم معرفی وزرای زن در دولت جدید ( همچنان نامشروع و فاسد)، اتفاق بیاهمیت و حتی نامبارکی است زیرا:
۱- در کشورهای غیر دموکراتیک،قدرت گرفتن زنان از لحاظ سیاسی، حتی در حد نخستوزیر و رییسجمهور، نشانی از استقلال زنان آن کشور ندارد. صعود زنها به مقامات بالا صرفن از طریق ارتباطات ویژهی سیاسی و نسبتهای خانوادگی نزدیک با سیاستمداران مرد ممکن است . نگاه کنید به مقام سیاسی خانم بوتو در پاکستان و وضعیت اسفبار حقوق زنان در پاکستان .
بنابراین باید این سودا را کنار بگذاریم که در جامعه ی استبداد زده ای مانند جامعه ی ایران ، اگر زن سیاستمدار به مقام و منصبی برسد، گامی در زمینهی مطالبات زنان برداشته شده است، زیرا دسترسی زنان به مطالباتشان تنها از مسیر آگاهی جمعی و جامعه دموکراتیک است که می گذرد.
۲- تشکلهای حقوق زنان اولین قربانیان این صعود هستند. خواست دستیابی زنان به مقامهای بالای سیاسی توسط این تشکلها و در زمان دولتهای اصلاحطلب مطرح شده و امروز دولت تندروی احمدینژاد از چنین فرصتی استفاده میکنند تا ژست مردمی بودن و گوشدادن به مطالبات زنان بگیرد. طولی نمیکشد که از همین زنان منصوب در حکومت استفاده میشود تا آن چه فعالین حقوق زنان طی سالها رشته اند پنبه شود. مطرح شدن دوباره ی طرح بومی گزینی جنسیتی مثال خوبی از این دست است که توسط نمایندگان زن مجلس حمایت شد.
۳- استفاده از وجود زنان متحجر بهترین راه برای به تصویب رساندن قوانین ضد زن است. خانم وحید دستجردی(وزیر پیشنهادی ) جزو اولین مطرحکنندگان طرح جداسازی بیمارستانها بود. ایشان خودش را موظف میدید که ندای زنان مومن رابه گوش مجلسیان برسد. زنانی که او معتقد بود در بیمارستانها به واسطهی معاینه شدن از سوی پزشکان مرد در عذابند. بدون شک طرح چنین پیشنهادی از طرف یک زن مخالفت کمتری را برمیانگیزد. زیرا همیشه میتوان از این فرض سواستفاده کرد که راحتی خود زنان مد نظر است. لایحه ی کاهش ساعات کار زنان در ادارت هم مثال خوبی است که اولین بار توسط نمایندگان زن پیشنهاد شد.
نتیجه این که صعود زنان متحجر نه تنها در حال حاضر گامی در جهت احقاق حقوق از دست رفته ی زنان ایرانی نیست، بلکه احتمالن هزینهی گزافی روی دست فعالین واقعی حقوق زنان خواهد گذاشت.
. سوال این است : با در نظر گرفتن چنین هزینه ای آیا میتوان به این صعود به چشم نقطهی سفیدی وسط این همه سیاهی نگاه کرد؟ آیا هنوز میتوان کنده شدن “برچسب ” صندلیهای رزور شده برای مردان را به فال نیک گرفت؟ آیا جایز است به صرف زن بودن کسی، برای وزیر شدن اش هورا بکشیم؟
مرداد ۲۸م, ۱۳۸۸ at ۲:۱۸ ق.ظ
دولت غیرقانونی و وزیر غیرقانونی ! … من هم به فال نیک نمی گیرم. بحث ما همیشه شایسته سالاری بوده و هست. وقتی از تعداد وزیر زن به عنوان حربه تبلیغی استفاده می شود نگاه باز جنسیتی است و همان اثر جنسیتی را هم در جامعه می گذارد که طبعا اثر مثبت احتمالی را خنثی میکند. … حالا این را بگذارید کنار هر دستوری که ممکن است از فردا برسد. مثل اینکه به دنبال طرح مضحک انطباق تا الان دانشجویان پسرتا سال آخر حق ورود به اتاق زایمان را نداشتند. حالا فرض کنید فردا بخش نامه شود که دانشجویان پسر تا سال آخرحق دست زدن به هیچ مریض زنی را ندارند. همین کافی است که تتمه آموزش پزشکی مان هم به فنا برود.
مرداد ۲۸م, ۱۳۸۸ at ۱۰:۴۴ ق.ظ
داری یک بعدی نگاه می کنی. از ابتدای انقلاب کلی قانون زن ستیز و جنسیت زده تصویب شده است مانند
۱٫ جدا سازی وسایل نقیله عمومی
۲٫ رشته های دانشگاهی مردانه و زنانه ( که هنوز در دانشگاه آزاد وجود دارد) و بومی گرینه در برخی از رشته ها و شهرهای دانشگاه آزاد اسلامی
۳٫ عدم اعطای بورس تحصیلی به مونتثان مجرد
۴٫ نداشتن حق طلاق – حق مسکن – حق کار- حق سرپرستی- حق حضانت و دیه….
۵٫ اجبار پوشش چادر در بسیاری از دانشگها ها
۶٫ مطرح کردن طرح ” سلامت دختران ” قبل از ازدواج
۷٫ حذف کاندید های مرد از رشته های مامایی و تخصص زنان و زایمان ( این را شک دارم اگر غلط گفتم اصلاحم کنید )
۸ . و …
این قوانین ( که من صرفن به جنسیتی اشاره کردم و اگر فرا جنسیتی بیینیم یک طومار هستند) و مشابه آنها توسط مردان تصویب شده است. مردانی که مثل همین خانمها که قرار است وزیر شوند فکر می کنند. ما نمی توانیم نظر این خانمها را بیان کنیم و بگوییم ” چون مثل خانم آجرلو به بومی سازی جننسیتی ” را حمایت می کند پس از مرد مشابه خودش آدم بدتری است. او هم مثل همه کسانی است که قبل او سر کار آمده اند و قوانین بالا را تصویب کرده اند. این طرحها هم ربطی به جنسیتش ندارد. به تفکراتش بر می گردد.
نمی شود که آنجا که مردها تصویب کردند ما ” شعور ” یا ” تفکراتشان ” را زیر سوال ببریم ولی اگر خانمها تصوی کردند ” حنسیتشان ” را و بگوییم : ” دیدید که زنان متحجر از مردان بدتر بودند”
من این را نمی فهمم ما چگونه می توانیم بگوییم که طرفدار حقوق برابر برای زن و مرد هستیم در حالی وزیر شدن یک زن اینگونه ما را به تب و تاب می اندازد و خشمگین می کند . انتخاب این خانمها صرفن انتخاب ” یک انسان ” بوده است. بدون در نظر گرفتن جنسیتش. و این در دراز مدت می تواند برگ برنده ای برای جنبش اصلاحات باشد . که در آینده مجبور به توضیح دادن در مورد جنسیت کاندید هایش نباشد. شایسته گان را انتخاب کند.
——————————————————————————————————–
آیدا، وزیر شدن یک زن من را خشمگین نکرده و به تب و تاب نینداخته ست. گفتم صرفن بی اهمیت است چون وزیر و وکیل شدن زنان گامی در جهت رسیدن زنها به حقوقشان نیست. گفتم هورا کشیدن ندارد چون گامی هم در جهت برابری زن و مرد نیست.
گفتم حتی ممکن است دردسر داشته باشه و اینجا قضیه رادارم از چشم فعالین حقوق زنان نگاه می کنم:
نگاه زنان اصول گرا به فعالین حقوق زنان همیشه از سر عداوت و کینه بوده. در مصاحبه هایشان به فمینیست ها فحش می دهند و این کار را به مراتب بیشتر از همکارهای مردشان انجام می دهند. بر اساس تجربه های زنانه (کپی رایت نگار) تصمیمات عجیب می گیرند. مثالش تصمیم خانم دستجردی برای بیمارستان که یا به عقل همتاهای مردش نرسیده بود یا جرات مطرح کردنش را نداشتند. مثالش سخنرانی خانمی که برای حل مشکل روسپی گری می خواست روسپی ها را اعدام کند. مثالش خانمی که برای اولین بار چند همسری را برای حل مشکل زنان مجرد مطرح کرد. از قوانینی که نام بردی نمی دانم چندتاشان همین طور توسط زنان متحجر تهیه و توجیه شده باشند.
من اگر عصبانی ام به خاطر گامی است که به عقب برداشته می شود. جنسیت کسی را دخالت نداده ام ، هیچ جا نگفتم زن متحجر بدتر از مرد متحجر است. با این حال به خودم حق نمی دهم که به خاطر زن بودن طرف از صعودش خوشحال باشم و متحجر بودنش را نادیده بگیرم و فراموش کنم که انسان شایسته ای برای این مقام و منصب نیست.
مرداد ۲۸م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۵۸ ب.ظ
به نظر من هم این فقط برای خالی نبودن عریضهست و بستن دهن زنها.
سیاستهای نخنما شده.
خوبی عزیز من؟ خیلی وقت بود خبری نداشتم از تو خانم زیبا. میبوسمات.
مرداد ۲۹م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۳۰ ق.ظ
[...] تک تک جمله های این پست موافقم با اینحال معتقدم حضور بانوان وزیر در کابینه ی [...]
مرداد ۲۹م, ۱۳۸۸ at ۲:۵۹ ب.ظ
من فکر میکنم وتا حدودی مطمئن هستم که این یه بازی سیاسی غیر تمیز دیگه از طرف رئیس جمهور غیر منتخبه.هر چقدر این ریئس جمهور رسمیت یا مقبولیت داره وزیرانش هم دارند.مگر نه این که این همه اعتراض که این همه شهید داشت به خاطر این بود که ما این رئیس جمهور این کابینه غلط و ایدولژی اوطرز فکر او روش او و وزرای او را قبول نداریم.۲۴ میلیون رای رو ریختند به جیب که با ۳ تا وزیر زن که پیش داوری نکرده باشم متحجر تر از خود ریئس جمهور غیر منتخبند همه چی تمام شود برود لابد انتظار به به و چه چه هم دارند.خودشان میدانند چه گندی زده اندکه به این حیله های نخ نما شده می پردازند.
مرداد ۲۹م, ۱۳۸۸ at ۳:۰۲ ب.ظ
سایه، بحث هورا کشیدن نیست. من هم منکر این نیستم که این خانم ها گزینه های مناسبی به نظر نمی رسند. اما علیرغم همه ی اینها، این وجه مثبت قضیه هم وجود دارد که بالاخره “زن”ها هم وزیر می شوند.
مرداد ۲۹م, ۱۳۸۸ at ۳:۲۷ ب.ظ
موافقم با حرفهایت. اینکه اینها زن هستند نه خوشحالی دارد و نه ناراحتی( فعلا ندارد با امید به اینکه روند قوانین ضد زن سرعت نگیرد.) عده ای از قماش خودشان. ناراحتی من از خوشحال شدن زنان است. ان وقت فکر می کنم احمدی نژاد به هدفش که رشوه دهی به فعالین زن ( برای افزایش مقبولیت دولتش) رسیده است. مثل سیب زمینی های قبل انتخابات که به مردم میداد برای رای جمع کردن. چه تفاوی دارد. انتخابی که بر اساس روند تغییر قوانین برای ایجاد فرصتهای برابر نباشد رشوه است.
مرداد ۲۹م, ۱۳۸۸ at ۹:۲۱ ب.ظ
Just being a woman, does not suffice and I dont think in any way is a step forward in terms of the reforms . Your example of Pakistan and their Buthu is a great one. Women in Pakistan dont have many of the rights which their iranian counterparts do, despite having buthu from long ago. We shouldent forget the police-women in Iran (religous ones), how much did they add or help in terms of any thing positive ? The women ministres have been chosen specially because of their “sexuality”. They are chosen, not because they are good at what they do (even in A.N’s oppinion). They are chosen to distract people from all that happened. They are one of the many tricks that this government has played. Being chosen just because of your sexuality, specially for women, is a backward step in every way .
شهریور ۲م, ۱۳۸۸ at ۹:۱۵ ق.ظ
http://www.mowjcamp.com/article/id/21383
شهریور ۵م, ۱۳۸۸ at ۷:۲۳ ق.ظ
در گفتگوی وبلاگی ما شرکت کنید: آسیب شناسی جنبش سبز در فضای اینترنت
http://lightsoundshutup.wordpress.com/2009/08/27/webloging_discussion
شهریور ۷م, ۱۳۸۸ at ۱۰:۴۷ ب.ظ
من با نظر آیدا بسیار موافقم ولی من هم باور دارم که این وزیران زن هم نمی توانند مشکلات ناشی از نابرابری حقوق زنان و مردان را در ایران حل کنند چون خود تا حد زیاددی به این نابرابریها اعتقاد دارند. ضمن اینکه این کابینه از بیخ و بن زیر سوال است. البته من در مورد وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش هیچ شناخت و ایده ای ندارم.