سایه

امشب که خوشحال و خندان از برنده شدن اوباما نشسته بودیم توی آن بار شلوغ ، با خودم فکر کردم که شاید خیلی سال دیگر نوه نتیجه ها را جمع کنم و بگویم: من بودم، خدا بیامرز “ر” بود که اون موقع تازه کتاب اولش رو چاپ کرده بود، “گ” بود که اون موقع هنوز دانشجو بود، “س” بود که مثل همیشه هیجان داشت، “م” بود که هنوز انقدر معروف نشده بود….که یک دفعه دیدیم اوباما برنده شد و شروع کردیم جیغ و داد، عجب شبی بود….”

پی نوشت مرتبط: مجری سی‌بی‌سی می‌گوید ” فکر نمی‌کردم زنده باشم و چنین روزی را ببینم “. یاد خودمان می‌افتم. یاد ایران…

این مطلب در تاریخ چهارشنبه, آبان ۱۵م, ۱۳۸۷ در ساعت ۲:۱۳ ق.ظ و درباره موضوعات نوشته های روزمره منتشر شده است. شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید. شما میتوانید نظر بدهید، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.