Comments on: یک شیرینی به اسم “پرژن گلف”

By: نسیم

نسیم — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

من این نوشته رو خیلی دوست دارم نمیدونم چرا ولی تقریبا” از روزی که این پست رو نوشته من هرروز خوندمش و خیلی با هاش حال کردم (گفتم تقریبا” هر روز)!!!!!
همه روخیلی دوست دارم پرژن گلف رو ،‌آنجلا رو و بیشتر از همه تورووووووو

By: لوبیا

لوبیا — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

چه خلاق. چه خوش قریحه. دوست داشتم این نوشته رو. خیلی زیاد. موفق باشی نویسنده.

By: دم بریده

دم بریده — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

زیبا و روان مینویسی. بنویس و غربال کن.

By: ماشال

ماشال — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

بسیار به دل نشست .

By: ye maman az Toronto

ye maman az Toronto — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

dokhtar jan benevis
hadde aghal barayeh man keh in ja tooye site sherkat faghat bazi az weblogha ro mitoonam baz konam
shoma ro az site Piyadehro kashf kardam
nevisandeh weblog nistam vali oona ro kheili doost daram
nemishnasamet vali neveshteh ha to doost daram
pas benevis ta zamani keh site sherkateh ma to ro nabasteh
merci

By: ایده

ایده — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

یاد عطر سنبل عطر کاج افتادم. چه اتفاق بامزه ای.. حس جالبیه بعد از مدت ها شناختن یه نفر و در حالی که زیاد با هم صمیمی نیستین، ببینی چه خوب درکت می کنه!..

By: sh.kh

sh.kh — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

Nemidonam, neveshtan baraye man ye etyade!

By: fereshteh

fereshteh — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

ghashanG
.
.
.
hatman shilinie khojmazeyi e haaaaaaaaa…
.
.
.
hamishe shad bashi o movafagh
.
.
.
**fereshteh**

By: اینانا

اینانا — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

می تونم بگم نوشتن برای من هم همین طور بود..و همیشه ورود ادم های جدید به زندگی ات مصادفه با شروع ترنینگ پوینت هات…روز به روز بزرگ و زیبا می شی
نوشته ت هیجان زده ام کرد من این تجربه رو داشتم در عکاسی…….

By: Elize

Elize — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

خیلیییییییییییی خوب بود … :*
یه روزی با چند تا دوست که اتفاقن همه شونم وبلاگ نویس بودن خونه ی یکی از دوستامون مهمون بودیم. طبعن یه کامپیوتر هم بیش تر موجود نبود. اتفاق مهمی هم نمی افتادها، ولی ماها یکی یکی نوبتی می رفتیم پای کامپیوتر جهت تزریق نوشته به وبلاگ مربوطه!! اون جا بود که یکی از بچه ها نتیجه گرفت که “ما مریضیم. مریض نوشتن. خوب هم نمی شیم!”