این مطلب در تاریخ سه شنبه, آذر ۶م, ۱۳۸۶ در ساعت ۱۲:۵۲ ب.ظ و درباره موضوعات نوستالژی, نوشته های روزمره منتشر شده است. شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید. شما میتوانید نظر بدهید، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.
) ویفر موزی با پفک و پتی بور من ترد دوس نداشتم !
خدایی عجب نوستالژی! مخصوصا تک تک که من براش میمردم!
Reminds me of how small little things could make us happy.
آخ!
ایول عجب نوستول باحالی. یاد زمانی افتادم که هر هفته میرفتم کارخونه شون. بین مروارید یا همون اسمارتیز تو اینها نیستش ها!
اخ آخ ویفر موزی عشق من بود و صد البته تک تک و دویست البته پفک نمکی. بیسکوییت پتی بور دوست نداشتم. های های جوونی کجایی که یادت بخیر!
taghriban gerye kadam.
عاشق تک تک بودم و هستم
نام (required)
ایمیل (نمایش داده نمیشود) (required)
سایت
آذر ۷م, ۱۳۸۶ at ۱:۲۹ ق.ظ
ویفر موزی با پفک و پتی بور
آذر ۷م, ۱۳۸۶ at ۷:۲۳ ق.ظ
خدایی عجب نوستالژی! مخصوصا تک تک که من براش میمردم!
آذر ۷م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۲۴ ق.ظ
Reminds me of how small little things could make us happy.
آذر ۸م, ۱۳۸۶ at ۵:۰۹ ب.ظ
آخ!
آذر ۸م, ۱۳۸۶ at ۷:۲۰ ب.ظ
ایول عجب نوستول باحالی. یاد زمانی افتادم که هر هفته میرفتم کارخونه شون. بین مروارید یا همون اسمارتیز تو اینها نیستش ها!
آذر ۸م, ۱۳۸۶ at ۷:۲۸ ب.ظ
اخ آخ ویفر موزی عشق من بود و صد البته تک تک و دویست البته پفک نمکی. بیسکوییت پتی بور دوست نداشتم. های های جوونی کجایی که یادت بخیر!
آذر ۹م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۲۲ ق.ظ
taghriban gerye kadam.
آذر ۹م, ۱۳۸۶ at ۵:۰۸ ب.ظ
عاشق تک تک بودم و هستم