Comments on: به تو که می ترسی

By: زن سان

زن سان — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

تا وقتی که زنها برای رهایی از مشکلات مالی و از ترس تنها بودن ازدواج می کنن طلاق براشون فاجعه است. اگر زنی هم فکری هم مالی مستقل باشه و ازدواجش از روی فهم انجام بشه نه از زندگی می ترسه نه از طلاق.

By: حسن آقا

حسن آقا — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

بابا ازدواج دیگه چیه

By: ابراهیم

ابراهیم — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

به نظر من ازدواج نکنی بهتره

By: از زندگی

از زندگی — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

نکته ی جالبی بود. نظارت محسوس یا نامحسوس اطرفیان را در زندگی زوج ها نباید دست کم گرفت. شبکه های خانوادگی در فرهنگ ما حائز اهمیت هیتند.

By: مرد ایرانی

مرد ایرانی — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

بعضی وقت ها حتی نقش دیگران توی زندگی از نقش خود آدم پررنگ تر می شه.

By: مونا

مونا — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

بهتر نیست موقع ازدواج چشمهامون رو گشادتر کنیم که اینقده بعدش دچار ۱۰۰۱ جور معضل بشیم؟با بچه یا بی بچه فرقی نمیکنه
یا باید قید ازدواج رو زد یا خیلی با وسواس و دقت انتخاب کرد که با یه تلنگر و ۴ تا مشکل کوچیک از هم نپاشه.حقیقت ماجرا اینه که متاسفانه اینجا خانمها به خاطر همون جریان حق وحقوق اصلا از خودشون در میرن و نمیشه دیگه شناختشون.من خودم از نزدیک خیلیهاشون که تحصیل کردم هستن رو میشناسم .من فکر میکنم بهتره بیشتر به انتخابهامون مطمئن شیم و با دقت عمل کنیم.

By: سایه

سایه — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

جناب فریاد، حق با شماست. می دانم که قصد تحمیل نظراتتان را ندارید و من باید خونسردتر باشم. فکر کنم مجموعه ی کامنت ها من را عصبانی کرده بود. ( نه فقط من را البته). می دانم نظر ات شما به مذهب ربط ندارد. ولی کلی است، کلیشه است. این عبارت های “زن به مامن آرامش نیاز دارد “یا “وجود اطمینان و کاهش افسردگی بعد از ازدواج” من را یاد کتاب دینی انداخت و یاد رادیو و یاد روانشناس های حقوق بگیر برنامه های تلویزیونی. بد نیست یک کم چشمهایمان را باز کنیم و به انبوه ازدواج های قراردادی و معامله ای و اجباری و… نگاه کنیم و ببینیم چه قدر آرامش می بینیم؟ افسردگی از کی تا به حال دارویش شده ازدواج؟ واقعا معتقدید ازدواج تعهد می آورد؟ یعنی آن برگه ی امضا شده تعهد را تزریق می کند؟
زندگی مشترک در “غرب” معضل نیست. قراردادهای مالی و حقوقی خودش را دارد. فقط پای ملت را با عقدنامه نبسته اند به کانون گرم خانواده. همین.

By: Once Again

Once Again — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

چه گفتگوی تمدنهاییه اینجا!

خوشبختانه یه راه حل ساده داره: اینکه عمه جان و دایی بزرگه و بقیه فامیل پاسدار ازدواج هم با زوج مربوطه مهاجرت کنن. فقط آدم نگران این می‌شه اون وقت که عامل بازدارنده طلاق خود عمه جان و دایی بزرگه چه خواهد بود؟

By: فریاد

فریاد — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

خانم محترم من اصلا نخواستم که نظراتم رو به خلق اله قالب کنم.منم مثل هر خواننده وبلاگ شما و به عنوان یک ایرانی نظرم رو عنوان کردم. و تعجب می کنم از اینکه برداشت کردین حرف من به دین و مذهب ربط داره. مساله آرامش ، اطمینان و کاهش افسردگی بعد از ازدواج رو اکثر روانشناسان تایید کردند. این حس رو شما می تونید در وبلاگ های دوستاتون که از زندگیشون،همسر و حتی بچه شون می نویسند به خوبی درک کنید.نه اینکه قبلا نداشتن ، مطمئنا شکلش عوض شده. در عین حال که زنان بسیاری در خانواده ها وجود دارند که هیچ وقت ازدواج نکردند و بسیار هم موفق بوده اند، البته از میزان رضایتشون از زندگی نمی تونم نظری بدم.
در ضمن من معتقدم که زن نه تنها با مرد برابره که در خیلی موارد برتره . هیج وقت نتونستم در مورد بحث فمینیسم نظری بدم. چرا که زن امروز در شرایط برابر با مرد از لحاظ تحصیلات و استقلال مالی ،وظایف خانه داری و مادر بودن و تربیت فرزندان رو هم به دوش می کشه. ضمن اینکه با مشکلات با روحیه قوی تری نسبت به مرد برخورد می کنه . بنابراین نیاز به ازدواج و همراهی مرد از دید دیگه ای مطرح می شه.
ولی من هنوز هم زندگی مشترک دخترو پسر خارج از حیطه ازدواج رو به شدت نفی می کنم. راستش تو کتم نمی ره. چون فکر می کنم یه معضل اجتماعیه حتی در غرب. چون در واقع زندگی نیست فقط گذراندن سالهای عمره که به ثباتش هیچ اطمینانی نیست و به تلنگری از هم می پاشه چون تعهدی نیست.
در ضمن دوستی که در موردش صحبت کردم اینقدر در موردش شناخت داشتم و اینقدر از کارش ناراحت بودم که بیانش کردم .شاید بی شباهت نباشه به دلخوری شما از دوست دوران مدرستون که زود ازدواج کرد.
یه پیشنهاد هم دارم دوست عزیز ، وبلاگ شما صدها خواننده از همه جای دنیا داره بنابراین خیلی عادیه اگه نظر بعضی ها با شما یکی نباشه ،بنابراین برای کسی که وقت می گذاره و نوشته های شما رو می خونه ،خیلی بهتره که در هنگام روبروشدن با نظر مخالف با خونسردی، متانت و احترام بیشتری پاسخگو باشیم.
همه مطالبی که بیا ن شد نظرات شخصی منه و قصد قالب کردن و تحمیل به هیچ بنی بشری رو ندارم.

By: GOOFY MIND

GOOFY MIND — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

سایه
ممکن است از وبلاگ من خوشت نیاید اما در ادامه من هم چند کلمه ای نطق کردم