Comments on:

By: مهدی

مهدی — Thu, 01 Jan 1970 01:00:00 +0000

سلام.مرسی که از ۱ کار خوب تعریف کردی.مدتهاست که مردم فقط از بدیها یاد میکنند.
توخوبی

By: ماندانا

ماندانا — Thu, 01 Jan 1970 01:00:00 +0000

مهمون داشتن خوبه، مخصوصا اگه مهمونش خیلی عزیز باشه…

By: پشملبا

پشملبا — Thu, 01 Jan 1970 01:00:00 +0000

تا حالا فکر می کردم خرت و پرت های یه زندگی سی ساله رو چه جوری با دو تا چمدون با خودم ببرم اون ور دنیا و اگه نبرم چه جوری با همه زندگیم خداحافظی کنم! حالا می بینم می شه یه کیف داشت و همه زندگیت رو توش جا داد. مرسی

By: FM

FM — Thu, 01 Jan 1970 01:00:00 +0000

SeE

By: حسین

حسین — Thu, 01 Jan 1970 01:00:00 +0000

همه زندگی آدم کِیف باشه خیلی خوبه.. ای کاش هیچ‌وقت کِیف‌ات جائی جا نمونه!.. کاغذ هرجوری باشه پیدا می‌شه..با خوندن این مطلب یاد یکی از زیباترین غزلیات عاشقی خداوند عشق ( سعدی ) افتادم که کامل برات اینجا می نویسم:
می‌روم وز سر حسرت به قفا می‌نگرم
خبر از پای ندارم که زمین می‌سپرم
می‌روم بی‌دل و بی یار و یقین می‌دانم
که من بی‌دل و بی یار نه مرد سفرم
خاک من زنده به تأثیر هوای لب توست
سازگاری نکند آب و هوای دگرم
وه که گر بر سر کوی تو شبی روز کنم
غلغل اندر ملکوت افتد از آه سحرم
پای می‌پیچم و چون پای دلم می‌پیچد ( بجای پیچیدن پا، دل بپیچه خیلی سخته!)
بار می‌بندم و از بار فروبسته‌ترم
چه کنم دست ندارم به گریبان اجل
تا به تن در ز غمت پیرهن جان بدرم
آتش خشم تو برد آب من خاک آلود
بعد از این باد به گوش تو رساند خبرم
هر نوردی که ز طومار غمم باز کنی
حرف‌ها بینی آلوده به خون جگرم
نی مپندار که حرفی به زبان آرم اگر
تا به سینه چون قلم بازشکافند سرم
به هوای سر زلف تو درآویخته بود
از سر شاخ زبان برگ سخن‌های ترم
گر سخن گویم من بعد شکایت باشد
ور شکایت کنم از دست تو پیش که برم
خار سودای تو آویخته در دامن دل
ننگم آید که به اطراف گلستان گذرم
بصر روشنم از سرمه خاک در توست
قیمت خاک تو من دانم کاهل بصرم
گر چه در کلبه خلوت بودم نور حضور
هم سفر به که نماندست مجال حضرم
سرو بالای تو در باغ تصور برپای
شرم دارم که به بالای صنوبر نگرم
گر به تن بازکنم جای دگر باکی نیست
که به دل غاشیه بر سر به رکاب تو درم
گر به دوری سفر از تو جدا خواهم ماند
شرم بادم که همان سعدی کوته نظرم
به قدم رفتم و ناچار به سر بازآیم
گر به دامن نرسد چنگ قضا و قدرم
شوخ چشمی چو مگس کردم و برداشت عدو
به مگسران ملامت ز کنار شکرم
از قفا سیر نگشتم من بدبخت هنوز
می‌روم وز سر حسرت به قفا می‌نگرم

By: داریوش

داریوش — Thu, 01 Jan 1970 01:00:00 +0000

سلام
برای بعضی پستها علی الخصوص اونایی که کمی بوی خوشبختیهای کوچیک میده تنها کاری که میشه کرد اینه که لبخند بزنی، پس با اجازه سرکار لبخند میزنم

By: زن زمینی

زن زمینی — Thu, 01 Jan 1970 01:00:00 +0000

چه مهمان جالب و پرانرژی داشتی.

By: Jm

Jm — Thu, 01 Jan 1970 01:00:00 +0000

این کامنت به دلیل توهین به جمع حذف شد.

By: maja

maja — Thu, 01 Jan 1970 01:00:00 +0000

khosh behalet ke mehmoon dari…hame in shanso nadaran…az roozat lezat bebar…chon tanha nisti vali man hastam ham tanha ham gharib…
be manam sar bezan…ageh doost dashti

By: سیما

سیما — Thu, 01 Jan 1970 01:00:00 +0000

بابا مهموندار! پاشو دست مهمونت و ماهی و جغول پغولت رو بگیر بیاین اینجا مهمونی. اون پیاده ورپریده رو هم با خودتون بیارین. هوا اینجا محشره. البته تعارف آب حمومی نکرده باشم، اوت بیا که من خودم باشم. نازلی هم گفته می یاد. می یای یا نه؟ به مهمونت بگو واسش یه اینچ هم اضافه می کنم، شاید راضی شه بیاد.