سایه

۱۷ نظر درباره “این شطرنج بزرگ” داده شده است.

1. مهتاب مفخم گفت :
   فروردین ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۱:۴۸ ق.ظ

   آره آدم و یاد فیلم ۳۰۰ و بلبشوی ما ایرانیهای همیشه در خواب میندازه.همیشه خوابیم خواهر .مثل یه کبک که سرش رو تو برف کرده و ….

2. بایرامعلی گفت :
   فروردین ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۳:۰۲ ق.ظ

   خدا نعلتشان کند با اون چشمهای چپشان که هر چی میکشیم از این دولت فخیمه میکشیم!! حالا چی شد بعد اینهمه سال یاد این فیلم افتادی!! یادته یک شعری داشت میگفت: میدهم مالیاتم را به شاه با کمال میل نه با افسوس آه!!! بهر حال الان هم مثل قدیم میگم ما مستقیم یا غیر مستقیم رعیت علیاحضرت ملکه هستیم!!!!!

3. Ramin گفت :
   فروردین ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۳:۲۲ ق.ظ

   نفسی می رود و می آید رفیق جان! مخلصیم!
   راستی عملیات پینگ انجام می شود اما لینک ای که شوما داده اید اشتباه است و هنوز org است!

4. Ramin گفت :
   فروردین ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۳:۲۸ ق.ظ

   راستی در ایران می دانی که کسی شطرنج بازی نمی کند! بازی سنتی ما تخته نرد است! اینجا همه تاس می ریزند و توکل می کنند! برای همین است که شاید هند اکنون آنجاست و ما اینجا!

5. قاصدک* گفت :
   فروردین ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۳۸ ق.ظ

   آشنا؟ آخه اوچیکت برم آشنا کودومه، ما با اینا فاب می‌زنیم.طوری نی. این جوریا بوده، این رقمه که این جوریام می‌مونه…یعنی تیریپ همینه. داری ما رو؟ تازه برو بچز داخل را هم که بی‌خی‌خی شی، بروبکس خارج قیامتن مولاییش.
   توجیهی؟
   فدااااااااا.

6. ata گفت :
   فروردین ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۴۴ ق.ظ

   ایراد ملانقطی‌گونه:
   این جمله‌ت یه کم عجیب نیست؟
   «اجزای فیلم چند نفر بیشتر نبودند.»
   منظورت پرسونا‍‍ژهای فیلمه؟

7. ربل گفت :
   فروردین ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۱۱:۴۰ ق.ظ

   یادم تا کجاها رفت!

8. ربل گفت :
   فروردین ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۱۱:۴۱ ق.ظ

   راستی در ایران می دانی که کسی شطرنج بازی نمی کند! بازی سنتی ما تخته نرد است! اینجا همه تاس می ریزند و توکل می کنند! برای همین است که شاید هند اکنون آنجاست و ما اینجا!

   راستی این یکی منو حیرون کرد!!!

9. ahmadreza گفت :
   فروردین ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۲:۰۳ ب.ظ

   به گمان‌ام بد نباشد پیش از هرگونه «ایراد ملانقطی‌گونه»!!! گرفتن پارسی را پاس بداریم و معادل پرسوناژ را استفاده کنیم.

10. ayat گفت :
    فروردین ۱۱م, ۱۳۸۶ at ۴:۰۹ ق.ظ

    taze chand rooz dige in sarbaza fekr konam began: energy hasteyi haghe mosalameh mellat iran hast

11. حامد گفت :
    فروردین ۱۱م, ۱۳۸۶ at ۵:۳۸ ق.ظ

    سلام-داستان آشنا میزند.خیلی هم آشنا میزند.نزدیک سه دهه است که آشنا میزند.اما ای کاش این ملت هم کمی آشنایی را حس میکردند.کاش خیلی دیر نشود.کاش این داشتان تمام شود قبل از اینکه ایران تمام شود….
    شاد باش و دیر زی

12. arash گفت :
    فروردین ۱۱م, ۱۳۸۶ at ۵:۴۱ ب.ظ

    شما کجای غرب فرانسه بودین؟!!
    آشنا به نظر میآیین؟

13. arash گفت :
    فروردین ۱۱م, ۱۳۸۶ at ۵:۴۲ ب.ظ

    ای. . . دشمن تو آشنا و در همین سراست
    در کمین عشق و حس و جان و خون ماست
    بر حال خویش اندیشه کن
    راهی نوین را پیشه کن
    در راه نو آزادگی را مبر از میان
    ویرانه کن ریشه ی بربران

    آزادی بهتر ز گوهر است
    کی در تو انسان برابر است
    خود برتر از دیگران مبین
    خاکت مثل خاک دیگر است

14. FM گفت :
    فروردین ۱۲م, ۱۳۸۶ at ۲:۵۱ ب.ظ

    SeE

15. morteza گفت :
    فروردین ۱۳م, ۱۳۸۶ at ۴:۴۸ ق.ظ

    داستان آشنا میزنه. اما یادمون باشه که برخورد با تاریخ آنگونه که فوکویامه میگه کمی ما رو آروم میکنه. شاید استعمار اون هم از نوع انگلیسیش خیلی هم بد نباشه. تاریخ قابله ای ست که بالاخره مولود خودش رو به دنیا میاره. امیدوار بودن به باخت در شطرنج انگلیس بهتر از بازی حکومت ناکارآمد با مردمه.

16. mnouchehr گفت :
    فروردین ۱۳م, ۱۳۸۶ at ۲:۰۷ ب.ظ

    میدونی سایه جان، دنیا عوض شده، خیلی یم عوض شده شطرنج مال اونوقتا بود که آدمخورا کمی متمدن بودن و با قاشق چنگال آدم میخوردن و شطرنج بازی میکردن، حالا، دیگه اشتهلاک “خا ل بالا” بازک می کنن که به چشم بهم زدنی بتونن جهانی رو کن فیکون کنن….

17. نازنین نگار گفت :
    فروردین ۱۸م, ۱۳۸۶ at ۴:۲۲ ق.ظ

    برگشتم تا این مطلب رو دوباره بخونم. دلم می گیره وقتی به شباهت ها فکر می کنم ولی خوب واقعیته و با تمام تلخی اش باید قبولش کرد.
    در ضمن امید که بنویسی و باز بنویسی.

نظر بدهید

نام (required)

ایمیل (نمایش داده نمیشود) (required)

سایت