شکر خدا قرار نیست کسی از طریق این وبلاگ هدایت یا گمراه بشود. صلاح شورای شهر خویش هم خسروان دانند. فقط برای این می‌نویسم که مدیون خودم نباشم. من اگر ایران بودم، رای می‌دادم. رای می‌دادم به هر لیستی که “احمدی نژادی” نباشد.
از دوم خرداد به بعد، غیر از خبرگان که هیچ وقت در انتخاباتش شرکت نکردم، یک بار در انتخابات شورای شهر رای ندادم، یک بار هم در انتخابات مجلس. به خاطر هر دو دفعه، به اندازه‌ی همان یک برگ رای که سهم من بود، عذاب وجدان دارم.

بخش نظرات بسته است.