تمام شد. برگشتم. از آن خواب شیرین بیدار شده‌ام. حالا باز من هستم و خودم و دست و پنجه نرم کردن با این زندگی غریب .
روز آخر خیلی سخت گذشت. به خاطر گیجی هواپیمایم را از دست دادم. با قطار خودم را رساندم به بوردو و بعد پاریس که سر موقع به پرواز کانادا برسم. تمام مدتی که توی قطار بودم داشتم دماغم را بالا می‌کشیدم، از بس که اشک ریخته بودم. هزارتا دلیل داشتم، از جدایی بگیر تا عصبانیت از گیجی خودم.
اول که به اینجا رسیدم، دمغ بودم. یک روز طول کشید تا برگشتم به زندگی عادی و گوش کردم به پیغام‌های تلفنی و ایمیل‌ها را چک کردم و یادم آمد که تولدم را پشت سر گذاشته‌ام…یادم آمد که چه‌قدر آدم‌ها هستند که دوستشان دارم و دوستم دارند. چه‌قدرحواسشان هست. دوست دانشگاهی هشت سال پیش.. همکار پنج سال پیش…هم کلاسی دبیرستان…
راستش قدری هم خودم را سرزنش کردم که بعضی وقت‌ها قدرناشناس بوده‌ام، تنبلی کرده‌ام، زنگ نزده‌ام و احوال نگرفته‌ام و به جایش به دنبال معاشرت با آدم‌های اشتباهی بوده‌ام. شده که خیال کرده ام فلان آدم به خاطر مطالبی که می نویسد و به ایده‌های من نزدیکند، می‌تواند دوست و معاشر خوبی باشد و بعد ناامید شده‌ام وقتی دیده‌ام قوانین اولیه ارتباط را هم نمی‌داند. بگذریم…
مخصوصا تمام سعی ام را کردم که امسال هیچ ایمیل و اسکرپ و…را بی‌جواب نگذاشته باشم، مبادا که جمله بالا به خودم برگردد. اگر تبریکی بی‌جواب مانده، همین جا فحش بدهید. پابلیش می‌کنم.

۶ نظر درباره “” داده شده است.

  1. علیمان گفت :

    برای تمرین یادگیری اصول اولیه معاشرت: تولدت مبارک

  2. سایه گفت :

    خیلی بدجنسی علیمان. منظورم این نبود که هر کی تولدم رو تبریک نگفته معاشرت بلد نیست. منظورم آدم هایی هستند که یه ایمیل رو هم یا یادشون می ره یا زورشون می یاد جواب بدند.
    ولی خوب ممنون. دو هفته گذشته الان. تولد تو هم مبارک. کامنت که نداری. اینجا اعلام کردم!!!

  3. ربل گفت :

    از چه دلگیر شدی، دلخوشی ها کم نیست! (البته یه کی نیست اینو بخودم بگه!!!)

  4. manouchehr گفت :

    سایه جان ، امیدوارم که خوش گذشته باشه…حالا بنویس ببینیم فرانسه رو چطور دیدی…

  5. میترا گفت :

    منم همونی که جناب مهندس گفته اند با هزار تا چیز دیگه که چون دلم بسی تنگ است قلمم خیلی سنگ است

  6. عالیجناب منتقد گفت :

    خیلی خوشحالم که بهت خوش گذشته. به اینکه امکان دیدار داشتی فکر کن و بدون باز زندگی عادی میشه و اگه از دید جدید به شرایط نگاه کنی کلی اتفاقات جدید هم می افته که نیازی به دلتنگی در اونها نیست. پس خوش باش و حال کن..

نظر بدهید