سایه

۱۰ نظر درباره “…..” داده شده است.

1. daniz گفت :
   تیر ۲۲م, ۱۳۸۵ at ۹:۲۲ ق.ظ

   سایه جان غصه نخور خیلیها نمی تونند اعتصاب کنن مهم اینه که دلمون با اونا باشه واز خدا بخواهیم موفق بشن. مواظب خودت باش

2. نفر آخر گفت :
   تیر ۲۲م, ۱۳۸۵ at ۹:۲۷ ق.ظ

   همشو خوندم …دوست دارم یکم فکر کنم

3. نفر آخر گفت :
   تیر ۲۲م, ۱۳۸۵ at ۹:۲۷ ق.ظ

   همشو خوندم …دوست دارم یکم فکر کنم

4. شورین گفت :
   تیر ۲۲م, ۱۳۸۵ at ۲:۱۹ ب.ظ

   بشو سایه جان بشو
   که من هم می خواهم آخر هفته ها دیزی و کرواسان و چاکلتم را بگذارم تو بقچه ام و بروم در جناگل اطراف جاگینگ. هست دو فرشتاندن که من خیلی آلمانی ام؟

5. zohreh گفت :
   تیر ۲۲م, ۱۳۸۵ at ۶:۴۱ ب.ظ

   pas ie sar paasho biaa australia taa behet begam

   iroonihaash ke az ham mitarsan

   ieki ham ke gheirat daasht ebaashe voojood nadaare

   hame hamdigaro vaghti mishnaasan ke bekhaan azat etelaa’aat begiran

   ba’d biaa bebin che pozi darbaareie taarikhe 2500 saale be austraaliaaihaa midan

   ajab ajab

6. قاصدک* گفت :
   تیر ۲۲م, ۱۳۸۵ at ۹:۰۷ ب.ظ

   عرض شود جیگر جان که ما دیشب داشتیم به این شورین جونی می گفتیم که خوبیش اینه که عالم و آدم می دونن ما نفسمون به این شیرقهوه و نیکوتین-وینستون صبحمون بنده. البته خودت که بارها و بارها شاهد بودی شیرقهوه ی پرملات را هم خودمون تیار می کنیم. وینستون هم باید قرمز باشه که حاجیت خلاف سنگینه با لایت حال نمی کنه. این شده همه ی دک و پز زندگی فرنگی ما.

7. قاصدک* گفت :
   تیر ۲۲م, ۱۳۸۵ at ۹:۰۷ ب.ظ

   ادامه:

   تکلیف ما با جهان و جهانیان هم خدایش را صد کرور شکر, خیلی سال پیش از اینا معلوم و واضح و مبرهن شده بود.
   همان دورانی را عرض می کنم که هنوز از پشت مونیتور نمی شد جنگل و جینگول و جان و جهان را به یک تقه نجات داد.
   اما در باب کانادادرای شدن تو و گرمانیش شدن ترشین بانو, عرض شود که ما که خیلی حال می کنیم دوست جونامون خارجی بشن. شوما چطور؟ یعنی به نظر شما من چه جور بار و بندیلی ببندم که تیریپش افت کلاس نداشته باشه و در ضمن خلاف مسیر رمه باشه ؟
   سو, آی ام وری هپی بی کوز آر لایف این یوروپ اند نورث آمریکا ایز وری نایس.
   دفنتلی نایس. آنبلیوبل نایس.
   یونو؟

8. سایه گفت :
   تیر ۲۳م, ۱۳۸۵ at ۱۲:۲۴ ق.ظ

   والله خدمت شورین جونم عرض کنم که: این کرواسان یا کقواسان خوراک فرانسوی هاست که صبح ها از دم از نانوایی محلشان می خرند و گاز می زنند و می روند سر کار. آن قدیم ندیم ها که ما عشق فرانسه بودیم و در ایران زبان فرانسه می خواندیم که زودتر به عشقمان برسیم، کرواسان با آن تلفظ خنده دارش جزو درسهای اولمان بود. ما هم که کرواسان ندیده بودیم هی از خودمان می پرسیدیم که این چه جور چیزی می باشد. خلاصه دردسرتان ندهم. پای ما هم رسید به فرانسه و کرواسان هم خوردیم و برگشتیم مملکت تا به هموطن های ندید بدید یک پزی بدهیم که دیدیم ای دل غافل. یک کارخانه لعنتی محیط زیست خراب کن، یک محصولی داده بیرون به اسم “پچ پچ “که خود خود کرواسان می باشد و زن و مرد و کودک و روشنفکر مذهبی و غیر مذهبی و راستی و چپی و فرد گرا و جمع گرا و خودشیفته و غیره و ذلک نوش جان می کنند و به به و چه چه می کنند و جای پز دادن نمانده است.
   خلاصه غرض این که حالا که از ایران دور مانده ایم حواسمان هست که اطلاعاتمان از ایران کمی از اطلاعات استیون هاربر کانادایی بیشتر باشد که بدانیم با چه جور خوراکیهایی می شود کلاس گذاشت و با کدام ها نمی شود.
   به قول لات اینترنتی: گرفتی چی شد؟

9. سایه گفت :
   تیر ۲۳م, ۱۳۸۵ at ۱۲:۳۱ ق.ظ

   زهره جان، انگار یه خبرایی تو ولایتتون شده ها…
   فتانه جان: من خودم هم موندم چه جور بار و بندیلی جفت و جور کنم که یه جورایی متفاوت تر از همه متفاوت ها باشه. به همه چیز فکر کردم. حتی پیوستن به القاعده…

10. SAYE گفت :
    مرداد ۳م, ۱۳۸۵ at ۳:۰۶ ب.ظ

    bebakhshin aa

    in وم بانجی‌جامپی
    chi hast?

نظر بدهید

نام (required)

ایمیل (نمایش داده نمیشود) (required)

سایت