Comments on: ایران، مهاجرت، بیم ها، امیدها

By: مجتبی حمزه

مجتبی حمزه — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

باسلام الان که این مطلب را می نویسم داماد وخواهر وخواهرزاده هایم در فرانسه هستند وزندگی سالم وارامی دارند که فکر می کنم به علت اعتقادات مذهبی وزیاده نخواهی آنهاست و من برخلاف شما اصلا آرزوی خارج رفتن ندارم چون فکر می کنم اگر چه ایران هم آن مدینه فاضله نیست ولی به دلایل عدیده از جاهای دیگر برای من بهتر است من اگر جای شما بودم به دنبال فلسفه زندگی می رفتم ، فراموش نکنید که زندگی این دنیا هدف نیست که بخواهیم مثل خیلی از غافلین آن را آباد کنیم بلکه وسیله است فرق نمی کند ما در کجای دنیا زندگی کنیم مهم این است که چطور بتوانیم به خدا نزدیکتر شویم نه به شیطان به نظر من این مهم است که چطور کمالات انسانی را در خود پرورش دهیم و واقعا آدم تر شویم واگر واقعا شما فکر می کنید شما در یک کشور مدرن به این مهم دست پیدا می کنید پس حتما عجله کنید وبه آنجا بروید ولی باید به این کار مطمئن باشید در غیر این صورت ممکن است شدیدا پشیمان شوید استدعای من از شما این است تمام ابعاد این کار خود را در نظر بگیرید و با دیگران بیشتر مشورت کنید فراموش نکنید شیطان برای گمراه کردن انسانها نزد خداوند قسم خورده است ، بد نیست قسمت سراب مجله روزهای زندگی را هم بخوانی موفق باشید منتظر جوابتان هستم

By: هومن

هومن — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

vala rastesh man donbale ye maghale baraye mohajerat mighashtam ke be inja residam . kami khondam va hich nazari nadashtam .ama bad az didan nazarkhahi ghoftam in ro begham.

By: mahdi

mahdi — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

یاد کنید ای مهان زین مرغ زار یک صبوحی در میان مرغزار

همین وبس
ما چی؟ مثل اینکه یکی ویزاش اماده باشه اما زندانی حبس ابد بشه
حال ما که در این با طلاقیم ودلمون اونجاست پس چطوریه؟؟

By: mahdi

mahdi — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

salam in safhero didam lal shodam cheghadr to in keshvar donbale injor adamha va tarz tafakor ha ghashtam

vaye be hale rozi ke dar vatan ehsase ghorbat koni
:((

By: آذر

آذر — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

سایه جان خواستم ای میل بذارم آدرسی ندیدم. راستش شرمنده. چند روزی است سر به اینترنت نزدم تا به کارهای عقب افتاده ام برسم. سوال هام درباره ی کاناداست و زیاده. اگه لطف کنی و ای میل به من بزنی و ای میلت رو بذاری ممنون می شم. در حقیقت هیچ کس رو آن حا نمی شناسم جز تو و نیک آهنگ که او آشنایی با دانشگاه و این قضایا نداره. منتظرم.

By: خانم شین

خانم شین — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

هنوز خیلی مونده که تو بفهمی. من هم تواقع ندارم که تو بفهمی. اینهایی که نوشتم برای کسانی بود که فکر می کنن آدم وقتی رفت خارج دیگه هیچ غمی نداره. نه برای تویی که رفتی و حتما فکر می کنی که شاخ غول شکستی. به هر حال من چیزهایی که دیدم رو نوشتم. نمی دونم چه چیزی توی این دنیا می تونه از “مادر” آدم مهمتر باشه ؟ پول ؟ رفاه اجتماعی ؟ شهرت ؟ … بگو .

By: شیراز

شیراز — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

این همه نظر درباره موضوع مهاجرت دیدی و این همه هم خودت خوب میدونی، تجربه کردی و نوشتی… دیگه نمیدونم چرا بازم دنبال نظر میگردی؟!! اینقدر افکار کسی مثل من، توی این متنی که نوشتی و لینکهای انار جمع و جور و شسته رفته بود که بجای فک زدن با خانومم میخوام همشونو براش پرینت بگیرم.
اینها همه حرفای آدمائی هست که ایران رو دوست دارن ولی نمیتونن توی ایران زندگی کنن. چیزی که ما اینجا (ایران) کم داریم نون و آب و یا هر لذت مادی دیگه نیست. چرا؟… چون با بودجه مالی که برای یه مهاجرت لازمه میشه توی ایران یه زندگی راه انداخت و راضی هم بود. ولی آیا “زندگی” همین مادیاته؟
مگه میشه بیرون از خونه اومد و مردم رو ندید؟!
مگه میشه طرز رانندگی مردم رو ندید؟!
مگه میشه فقر مردم رو ندید.
مگه میشه عدم آگاهی مردم از حقوق انسانیشون رو نادیده گرفت؟! وقتی توی ایران برای یه عابر ترمز میکنی تا رد بشه دست میزاره روی سینه اش و ازت تشکر میکنه!! این زجرآوره!
اینجا برای گرفتن ۱-۵ میلیون تومن وام با ۲۵ درصد سود (که اونجا کلاه برداری حساب میشه) باید دم چند تا مدیر و معاون بانک رو ببینی!! ولی اونجا ۱۰۰ میلیون تومن وام ۳-۴ درصد سود دور از انتظار نیست.
اینجا ورزش برای یه عده خیلی کم معنی داره! دوچرخه سواری مسخره است؛ سینما رفتن هم اگر لامذهبی نباشه دختربازیه!
اینجا همه کارا به مرام ربط داره کمتر به قانون! اونجا اکثر کارا به قانون ربط داره و کمتر به رابطه.
اینجا مردم دوست دارن که یه روز کمتر از ۲۴ ساعت بود ولی اونجا دوست دارن توی یه روز بیشتر از ۲۴ ساعت وقت داشته باشن!
اینجا برای هفته آینده که چه عرض کنم برای فردا هم برنامه نداریم. ولی اونجا زندگی طوری خط کشی میشه که برنامه فلان ساعت فلان روز سال آینده هم پیش بینی شده!
اینجا همه دوست دارن امتحان درسی بعد از تعطیلی آخرهفته باشه چون اصولا روزای هفته برای تفریح و تعطیلی برای کار و درسه! عوضش اونجا همه چیز باید جمعه شب تمام بشه تا شنبه یکشنبه آسایش داشته باشن.
اونجا مدیرت کار رو میزت میزاره، بهت شاید توضیح بده و راهنمائیت کنه و تاریخ تحویل بذاره و بعدش درباره نتیجه کارت نظر بده که خوب بود یا بد! اینجا کار رو باید به زور از مدیرت بگیری، گرنه دودره بازی، بعد تاریخ تحویل نداره چون خودت بزور گرفتی و تعریف یا انتقاد هم نداره چون نیازی به کارت نیست. بیشتر به زبونت بستگی داره که چطوری و کجا کارت رو جلوه بدی!
نظرهای گفته شده معروف هم یادم میاد:
زندگی میکنیم که کار کنیم یا کار میکنیم که زندگی کنیم؟!
یه ایرانی بهتر از ۱۰۰ تا چینی کار میکنه ولی ۲ تا ایرانی کنارهم نصف یه چینی هم کار نمیکنن! (این یعنی باید مهاجرت کرد تا کارگر بود!!)
اونجا اسلام هست ولی مسلمون نیست ولی توی ایران برعکس!
فقط تنها چیزی که خیلی برام لاینحل مونده اینه که به قول انار وقتی آدم ایرانیها رو میبینه با خودش میگه:”حیف این مردم!”

By: الهام

الهام — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

خیلی عجیبه!من هم ۹ ماهه به اینجا اومدم و اگه میخواستم بنویسم دقیقا همینها رو مطرح میکردم به علاوه اینکه رشته تحصیلیمونم تو یه مایه اس! وقتی نوشته اتو خوندم دلگرم شدم که فقط من نیستم که اینجوری فکر میکنم

By: daniz

daniz — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

سایه جان سخن از دل می گویی. من هم منتظر مهاجرت هستم و دلم می خواد آرامش رو تجربه کنم واقعا که ایران عزیز ما دیگه تحمل نا÷ذبر شده.اما امیدوارم که هر چه زودتر بنویسی.موفق باشی عزیزم.

By: شبح

شبح — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

سایه جان!
اینجا جای تو بسیار خالی است. چه غربت‌کده‌ای شده این سرزمین ویران.