سایه

هاها، خیلی ضایع بود که من نمی‌دونستم ایووری کاست همون ساحل عاجه. حدس زدم، ولی ترسیدم اشتباه باشه و آبروم بره. ضایع‌تر از اون اینه که من فردا نه بازی انگلیس رو می‌بینم و نه بازی آرژانتین رو. تصمیم گرفتم خونه که رسیدم بدون رجوع به اخبار و اینترنت و… بازی ها رو غیرمستقیم ببینم. برای این که حداقل به خاطر این شرط‌بندی که کردم یه کم هیجان داشته باشم. هیجانم هم خنده‌دار خواهد بود، از یه طرف به خاطر این بلیط ناقابل دلم می‌خواد هر دو بازی مساوی بشه، از یه طرف هم دوست دارم انگلیس ببازه و آرژانتین ببره!! البته هنوز مطمئن نیستم آرژانتین رو به اندازه اون روزهایی که باتی‌گل توش بازی می کرد دوست دارم یا نه.
——————————————————————————————————————————–

آرژانتین برد . بلیط من باخت. دفعه دیگر طمع نمی‌کنم و روی اتفاق‌های غیرمترقبه شرط بندی نمی‌کنم. همه تیم‌ها که شگفتی‌ساز نمی‌شوند.
خوشبختانه به بازی آرژانتین و ساحل‌عاج رسیدم. حیف می شد از دستش می دادم.

این مطلب در تاریخ جمعه, خرداد ۱۹م, ۱۳۸۵ در ساعت ۱۰:۱۴ ب.ظ و درباره موضوعات نوشته های روزمره منتشر شده است. شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید. شما میتوانید نظر بدهید، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.