راستش این است که نمیدانم گذاشتن این لوگو در اینجا چهقدر صحیح است. از راه دور تخمین زدن همه چیز مشکل است. اگر ایران بودم، مسئله فرق میکرد. چون به احتمال زیاد خودم میرفتم و ابایی هم از دعوت کردن دیگران نداشتم. اما اینجا از راه دور، آن هم در حالی که میدانم شرایط در ایران مدام بدتر میشود…
به هر حال روی همسایه و رفیق قدیمی را که نمیشود زمین انداخت.

خرداد ۱۸م, ۱۳۸۵ at ۱:۵۸ ق.ظ
سایهی نازنین!
خوشحال هستم که بالاخره اینبار که کلیک کردم با سد فیلترینگ روبهرو نشدم. نوشتهای قبلیات غمگینام کرد میدانم غم غربت چقدر سخت است بهخصوص اگر در خانهات غریب باشی.
در مورد تجمع ۲۲ خرداد اینجا و انجا ندارد هر جا که باشیم نباید زنان تحت ستم مضاعف ایرانی را تنها بگذاریم.
خرداد ۱۸م, ۱۳۸۵ at ۷:۳۰ ب.ظ
doste nazanin modathast ke neveshtehatoon ro donbal mikonam va lezat mibaram emshab digeh nakhastam ke faghat khanandeh basham dost dashtam ke bedonid yek nafar az in tahe donya ham neveshtehaye ghashange shomaro donbal mikoneh. movafagh bashid