کاش بچههای زنستان در این نظرخواهی، گزینه نابرابری در حق انتخاب پوشش را هم در نظر میگرفتند. هوا که گرم میشود با یک حالتی که نمیدانم خشم است یا درد است یا غم، مقنعههای سیاه را به یاد میآورم.
این مطلب در تاریخ
سه شنبه, خرداد ۹م, ۱۳۸۵ در ساعت ۱۲:۱۵ ب.ظ
و درباره موضوعات دغدغه های زنانه منتشر شده است.
شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید.
شما میتوانید نظر بدهید، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.
خرداد ۹م, ۱۳۸۵ at ۲:۵۷ ب.ظ
میدونید چیه ؟ همه این چیزها درسه این تبعیضها این نابرابریها!اما راهش این نیست که داد بکشیم وغصه بخوریم چون جنگ همیشه به ضرر ما مغلوبه است
اما اگر بتونیم دیدگاهامون رو عوض کنیم نسلهای بعد ما این مشکل رو کمتر دارند .هر وقت با مادر شوهرت متحد شدی همونطور که پدر زنها با داماداشونن
هر وقت دیدگاهت نسبت به قدرتهای زن عوض شد اونوفت میتونی جامعه رو هم عوض کنی
الان نصف بیشتر پسرها تو کار خونه به مادر یا همسرشون کمک میکنن کاری پدرهامون نمیکردند میدونی چرا چون مادر هامون این موضوع رو بهشون یاد دادند این جور جنبشها وقت میبره اما نتیجه اش قطعیه
خرداد ۹م, ۱۳۸۵ at ۶:۲۳ ب.ظ
این یکی واقعا از همه مهمتره. حکم شکنجه رو داره.
خرداد ۱۰م, ۱۳۸۵ at ۹:۳۲ ق.ظ
kati jan ishalla ye roozi berese tamame in sidebaret az bala ta payin logoye kasayi bashe ke bayad azaad shan.