سایه

تلخ است و شیرین، زن به دنیا آمدن در آن سرزمین شرقی که چشمه لایزال عشق و نفرت ابدی من است، در آن خاک سخت و مهربان که طعم زن بودن به تو چشانده می شود، نه با نشانه های بلوغ که با اولین دست هرزه، اولین حرف رکیک، اولین نگاه ناپاک، با هشدارها و بیدارباش‌ها. باید مراقب باشی، به خاطر خودت، به خاطر همه. باید هر چه زودتر در قالب جا بشوی. قالب زن خوب فرمانبر پارسا، قالب دخت شاه پریان. جا اگر نمی‌شوی، کار تمام است. لب می گزند و دیوانه‌ات می خوانند به جرم ناتمام گذاشتن قصه فرشته مهربان.
من اما می دانم که تو قصه دیگری را شروع کرده ای. تو که زیاد می خوانی، تو که زیاد می دانی، که زندگی‌ات شعر است و عشق است، که افق نگاهت به وسعت آسمان است. داستان تو ناتمام نمی‌ماند، نخوانده نمی ماند؛ هر روز ورق می خورد. هر هشت مارس فصل جدیدی به آن افزوده می شود.
روزت مبارک.

این هم هدیه روز زن
بقیه مطالب مربوط را هم از لینکدونی پی گیری کنید. ضرر ندارد.

این مطلب در تاریخ سه شنبه, اسفند ۱۶م, ۱۳۸۴ در ساعت ۸:۳۴ ب.ظ و درباره موضوعات دغدغه های زنانه منتشر شده است. شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید. شما میتوانید به پایین صفحه رفته و نظر بدهید. ارسال دنبالک غیر فعال شده است.