سایه

سیما:
هر دو شماره این پست به سیما شاخساری ربط دارد!

۱- من دلم می خواست که تند تند وبلاگ به روز کنم، منتها شدت فضولی و علاقه مندی به دعواهای نوشتاری( که این روزها در زمان اوج خود قرار دارند) به من این اجازه را نمی دهند. همین که صفحه وبلاگ ام را باز می کنم و چشمم می افتد به بلاگ رولینگ، متوجه می شوم که یکی از طرفین دعوا آپدیت کرده است و می نشینم به خواندن و یادم می رود که می خواستم وبلاگ بنویسم.
از این حرفها که بگذریم، از آنجا که در درگیری اخیر بی طرف بوده ام، فرصت داشته ام که بدون عصبی شدن، روی نوشته ها و بحث ها تامل کنم و به یک نتیجه برسم که برای شخص خودم، آموزنده و مهم است: “همیشه برد با کسانی است که به قول نویسنده سیبستان روش جانشینی بین سکوت و دهن به دهن شدن پیدا می کنند و بدون هرزه درایی حرف خود را می گویند. “به نظرم سیما در زمره همین افراد قرار می گیرد. از سر ترس و اجبار سکوت نمی کند و بر پایه مطالعه و بدون تعصب حرفش را می زند. تا آنجا که خبر دارم، کسی هم از او دلخور نیست. وبلاگ سیما نمونه ای است از این که می توان مستدل و منطقی بحث کرد و نتیجه گرفت. من که همیشه به او غبطه خورده ام و می خورم.

۲- یکی دو روز پیش که بالاخره فرصتی دست داد و من با سیما گپ کوتاهی زدم، به او گفتم که اتاوا سه نفر وب لاگ نویس دارد که من باشم و احمدرضا و احتمالا احسان. از آن لحظه به بعد دچار عذاب وجدان شده ام که نکند اطلاعات غلط داده ام. فکر کردم که همین جا فرصتی است که وب لاگ نویس های ساکن اتاوا، اگر وجود دارند و اینجا را می خوانند البته، عرض اندام کنند، بلکه تعدادمان زیاد باشد و بتوانیم سیما را یک سفر به این شهر قشنگ فسقلی بکشانیم.

پا نوشت:
این پانوشت یه کل با سیما بی ارتباط است و به کامنت های مطلب قبل ربط دارد:
۱- خورش قیمه ام خوب از کاردر نیامد. این فروشگاه ایرانی به من لپه تقلبی قالب کرده بود فکر کنم!
۲- وزن کم نکرده ام. اینجا بزنم به تخته، همه سایز بالا هستند و ما شدیم اسمال!!

این مطلب در تاریخ جمعه, دی ۲۳م, ۱۳۸۴ در ساعت ۴:۳۲ ق.ظ و درباره موضوعات وبلاگستان چه خبر؟ منتشر شده است. شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید. شما میتوانید به پایین صفحه رفته و نظر بدهید. ارسال دنبالک غیر فعال شده است.