روزپنجشنبه به اندازه کافی خوش شانس بودم که توانستم به تماشای فیلم گروه هم آوازان* بنشینم. فیلم بسیار لطیف ودوست داشتنی بود. تلفیقی از دنیای کودکان و نوجوانان با موسیقی. برای صدمین بار به فکر چیزهایی افتادم که موسیقی میتواند به زندگیهای بیرنگ و خشن ما هدیه کند. زیبایی، امید، عشق و…حتی نظم. اصلا شاید فیلم در ستایش موسیقی ساخته شده باشد، من هنوز هیچ نقدی در مورد این فیلم نخواندهام. همین قدر می دانم که نامزد بهترین فیلم خارجی جایزه اسکار شده است.